رنگ ها در حواس من نیستندازین رو ، عکسهای تو رنگی میشوند و عکسهای من سیاه و سفید.
یا شاید هم حواسم نیست و دارم قلم خشک بر صفحه میکشم.
شاید رنگ این آبرنگ خشک شده و من بی خبرم.
همان زرد کمرنگ آبرنگ فقط یادم مانده بود که حالا طوسی روشن میزند در خاطرم.
یکبار دیگر این روزها آرزوی شاعر شدن کردم. دلم پر است از شور و شوق یک خبر ...اگر شاعر بودم ، برایش تا بیاید شعر میگفتم.
برای مسافر کوچکی که مهمان عزیزترین افراد قلب من است
همه آنچه نیاز داشتم یک تلنگر بود تا کوه یخ من بشکند و بریزد به پای تو و همانجا شروع کند به آب شدنهمه آنچه می خواستم گریه ی عمیقی از مواجهه ی با تو ، اشکهایم فقط مانده بودند بین این که صدای تو غمگین تر است یا زندگی من
دروغی بود که گفتیم و من سالها باورش کردم. من اشتباه کردم.
برگ برنده ی من در همه ی سختی ها تویی. همان جاهایی که دارم شکست می خورم رخ نشان می دهی و من به بازی بر می گردم. تو شده ای راز شکست ناپذیری من. من هم شده ام مجذوب و شیفته ی تو.
× ۱۳۹۶/۰۵/۱۱ × میکائیل.